TRT Dönemi (1970–1990)

Televizyonun TRT tekelinde olduğu yıllar, Türk reklam müziğinin zanaat çağıdır: sınırlı ekran süresi, yüksek prodüksiyon disiplini ve pop müziğin en iyi aranjörlerinin cıngıl stüdyolarında buluşması.

Kısıtın yarattığı kalite

TRT'nin sınırlı ve pahalı reklam kuşakları, her saniyeyi kıymetli kıldı; 30 saniyelik spot için haftalarca çalışılan cıngıllar dönemin normuydu. Reklam filmi müziği; gerçek yaylılar, üflemeliler ve dönemin en iyi stüdyo müzisyenleriyle, banda kaydedilirdi. Bu ekonomi, cıngıl yazarlığını ciddiye alınan bir kompozisyon dalına dönüştürdü.

Aranjör kuşağı reklamda

Türk pop tarihinin büyük aranjörleri — Onno Tunç, Garo Mafyan, Atilla Özdemiroğlu, Esin Engin — bu dönemde reklam stüdyolarının direkleriydi. Reklam, hem düzenli gelir hem de teknolojiyle (ilk synthesizer'lar, çok kanallı kayıt) deney alanı sağladı; pop kayıtlarında duyulan pek çok yenilik önce cıngıllarda denendi. Mazhar-Fuat-Özkan üçlüsünün sahne şöhretinden önceki reklam stüdyosu yılları, dönemin en bilinen hikâyesidir.

Kolektif hafızaya kazınanlar

Bu dönemin margarin, gazoz, banka ve beyaz eşya cıngılları, tekelin doğal sonucu olarak — herkes aynı kanalı izlediği için — eşi görülmemiş bir penetrasyonla topluma işledi. Bugün "eski reklam müzikleri" nostaljisinin çekirdeği bu dönemdir; kuşaklar cıngılları şarkı sanarak büyüdü. Dönemin kayıt pratiği ve kadroları için Besteciler bölümüne bakınız.